H υποτιθέμενη τελευταία ελπίδα μας έναντι των ανάλγητων της τρόικας εβλήθη από γερμανικό αντιαεροπορικό, που ανακάλυψε όψιμα το ρόλο του Λουξεμβούργου στην παγκόσμια φοροδιαφυγή.
Έτσι η προσδοκία μετάθεσης για μετά την προεδρική εκλογή της εφαρμογής των μνηνομιακών δεσμεύσεων, μήπως και ξεγελαστεί κανένας ψηφοφόρος αποδείχθηκε φρούδα.
Αντιθέτως η ελληνική κυβέρνηση είδε μια επιστολή με την οποία της ζητούσαν να ακυρώσει ρυθμίσεις για τα δάνεια που είχαν ήδη ψηφιστεί στην Βουλή (!) σαν ένα είδος αγωγής εξώσεως των δανειστών ,¨όχι της χώρας γενικώς αλλά των ιδίων προσωπικώς.
Ως μοναδική αχτίδα αισιοδοξίας εμφανιζόταν ο ισχυρός φιλέλλην Ζαν Κλοντ, ο πρώτος πρόεδρος μετά από εκλογές σε όλη την Ευρώπη, αλλά ήδη Bloomberg, Spiegel κλπ ζητούν την παραίτηση του.
Τι μπορεί να πει τώρα ο «υπόδικος» στην σιδηρά Άνγκελα που δεν φαίνεται να συμμερίζεται ουδόλως τις ευαισθησίες του;
Ο κ Σαμαράς φαίνεται ότι απομένει χωρίς διεθνή στηρίγματα και είτε θα αναγκαστεί να πιεί το πικρό ποτήρι μέχρι τέλους με τα νέα σκληρά μέτρα που του ζητούν είτε θα πετάξει εγκαίρως “λευκή πετσέτα” στα πρότυπα του πονηρού Ραφηναρέως κατά το 2009…
Η Κασσάνδρα του Απόκαυκου
