Στο ένα καίγεσαι!

Συμπληρώνεται ακριβώς ένας χρόνος από τις εκλογές της 17 Ιουνίου 2012, που ανέδειξαν το σημερινό κυβερνητικό σχήμα με πρωθυπουργό τον Σαμαρά.
Προϊόν μαύρης προπαγάνδας, εκβιαστικών διλημμάτων και τρομοκρατίας  του εκλογικού σώματος και από το εσωτερικό και από το εξωτερικό, ο κυβερνητικός τραγέλαφος που βρέθηκε σε αυτόν τον ένα χρόνο στο πηδάλιο της χώρας δεν απέστη των ίδιων μεθόδων και στον τρόπο  διακυβέρνησης της χώρας.
Με μια σειρά από πράξεις νομοθετικού περιεχομένου ( 19! στον αριθμό σε 12 μήνες) η κυβέρνηση του Σαμαρά θα μείνει στην κοινοβουλευτική ιστορία του τόπου ως η κυβέρνηση εκτροπής και εξευτελισμού των δημοκρατικών θεσμών, του κοινοβουλίου, του προέδρου της δημοκρατίας, του υπουργικού συμβουλίου αλλά και του ίδιου του θεσμού του πρωθυπουργού, αφού ο ανεκδιήγητος Σαμαράς μεταχειρίστηκε τους πάντες ως να ήταν τσιφλίκι του.
Και να φανταστεί κανείς ότι το κόμμα του- που υπό την ηγεσία του γνώρισε δύο συντριπτικές ήττες με τα χειρότερα εκλογικά ποσοστά στην ιστορία του- αποτελεί μειοψηφία στην κοινωνία  και η παραμονή στην εξουσία για 12 μήνες οφείλεται στην ανοχή των θλιβερών κυβερνητικών συμμάχων του και στον απροκάλυπτο εκβιασμό τους, αφού τους μεταχειρίστηκε στο διάστημα αυτό με τον χειρότερο τρόπο, ως οιονεί βαστάζους της εξουσίας του.
Γράφοντας στα παλιότερα των υποδημάτων του ο Σαμαράς και η λούμπεν ομάδα που τον περιστοιχίζει στο Μαξίμου τις προεκλογικές υποσχέσεις και τις δεσμεύσεις του που σήμερα έχουν καταντήσει απλώς ανέκδοτα, κυβέρνησε με βάση τις εντολές της τρόικα μη έχοντας τίποτε να προτείνει αλλά προσφέροντας αφειδώς και ξενδιάντροπα success stories για την παραμυθία των ιθαγενών, δίκη μελλοθανάτων που χρειάζονται να ακούσουν κάτι το αισιόδοξο, πριν εγκαταλείψουν τα εγκόσμια.
Μονομανής, ψυχαναγκαστικός, επαρχιώτης και πάντοτε ακροδεξιός ο εκ Καλαμάτας πρωθυπουργός προσέφερε στους υμνητές του που εκθείαζαν τη σύνεση και τη σοβαρότητά του ως δώρο γενεθλίων στην εξουσία το στραπάτσο της ΕΡΤ, δείγμα του τυχοδιωκτισμού που τον συνόδευε σε όλο τον πολιτικό του βίο αλλά και της περιφρόνησης που ένιωθε πάντοτε στις δημοκρατικές αρχές.
Έπαιξε με μια ζαριά την πολιτική ομαλότητα του τόπου, έχασε και τώρα θα πληρώσει τα επίχειρα της αλαζονείας και του θράσους του